Przejdź do głównej zawartości

Alfred Hitchcock Przedstawia

Alfred Hitchcock Przedstawia to sygnowana wizerunkiem mistrza suspensu antologia emitowana w latach 1955-1962. Za kamerą półgodzinnych odcinków stawali różni twórcy, sam Hitch wyreżyserował 17 epizodów.

Debiutujący 2 października 1955 roku o godzinie 21:30 cykl zasilały historyjki kryminalne, w których nie brakowało iście angielskiej ironii, a także makabrycznego humoru. Każdy kolejny odcinek rozpoczynał się od charakterystycznego zarysu sylwetki korpulentnego Brytyjczyka i jego znamiennego powitania: "Dobry wieczór".

Przesłanie serii można sprowadzić do jednej konkluzji: zbrodnia nie popłaca. Podczas 30-minutowych filmików śledziliśmy zawiłe intrygi, plany morderstw doskonałych, konflikty ludzkich namiętności czy przebiegłą naturę człowieka, koniec końców zdemaskowane w przewrotnym finale.

Mistrz suspensu na planie telewizyjnego programu w 1955r.

Alfred Hitchcock użyczył na dobrą sprawę własnego wizerunku, który zapewnił mu jeszcze większą sławę i fortunę. Jego pojawianie się na początku i końcu odcinka, a także komentarze dotyczące ekranowych losów (anty)bohaterów, przeszły do historii, ale wbrew pozorom sarkastyczne teksty nie powstały spod jego pióra. W tym celu zatrudniono Jima Allardice'a, któremu polecono stworzenie humorystycznych monologów na wzór klimatu znanego z czarnej komedii Kłopoty z Harrym (1955).

Ekipę telewizyjną zasilali ponadto stali współpracownicy i przyjaciele twórcy – jego asystentka Joan Harrison na stanowisku kierowniczki produkcji oraz aktor Norman Lloyd jako jej zastępca. To oni podsuwali Hitchcockowi historie do akceptacji, pracowali nad scenariuszem, dobierali obsadę i reżyserów, zajmowali się też edycją. Alfie mówił o własnej roli: "Ja służę im tylko słowami ojcowskiej porady, ale nie staram się podważać ich pozycji".

Realizacja jednego odcinka zajmowała około trzech dni. Hitchcock odwiedzał studio raz w tygodniu, gdzie od razu nagrywał konferansjerkę do kilkunastu epizodów. Sukces serialu zaowocował z czasem kontynuacją w wydłużonym, godzinnym formacie Spotkanie z Alfredem Hitchcockiem (znanym również jako Godzina z Alfredem Hitchcockiem), który emitowano w latach 1962-1965.

W produkcjach przewinęła się cała plejada gwiazd: Robert Redford, Bette Davis, Steve McQueen, Gena Rowlands, Walter Matthau czy Charles Bronson, a także współpracujący z Hitchem przy innych produkcjach artyści: Jessica Tandy (Ptaki) Peter Lorre (Człowiek, który wiedział za dużo, Bałkany), Barbara Bel Geddes (Zawrót głowy), Martin Balsam (Psychoza), Vera Miles (Niewłaściwy człowiek) i John Forsythe (Kłopoty z Harrym).

Alfred Hitchcock Przedstawia stanowiło odpowiedź na gwałtowny rozwój masowego medium: telewizji. Podczas gdy kina odnotowywały finansowy spadek, w latach 50. XX wieku liczba amerykańskich gospodarstw domowych z odbiornikiem tv wynosiła 48 milionów. Co warte odnotowania, praca na planie serialu zainspirowała później Hitchcocka przy tworzeniu technicznego zaplecza Psychozy (1960). Mistrz suspensu na wzór produkcji telewizyjnych ograniczył tu scenografię i wybrał czarno-białe zdjęcia, choć, jak wiemy, nawet w pewnym ascetyzmie kadrów zachował swój niezrównany artyzm.

Źródła zdjęć: domena publiczna

Popularne posty z tego bloga

TOP 10: hitchcockowskie filmy

Audrey Hepburn w iście hitchcockowskim filmie Szarada łączącym kryminalną intrygę z czarnym humorem, wątkiem miłosnym i manewrami tożsamościowymi. Filmy hitchcockowskie to zwykle arcydzieła suspensu wyreżyserowane przez innych twórców, ale korespondujące z wielowymiarowym stylem Alfreda Hitchcocka . Produkcje w tym klimacie podejmują wątki psychologiczne, zbrodni, wojeryzmu, niezawinionej winy, obsesji czy ludzkiej tożsamości, a więc wszystko to, co fascynowało brytyjskiego twórcę. Nietrudno dopatrzeć się w nich ponadto motywu dominującej matki, złowieszczego kochanka albo femme fatale . Poza chwytem potęgującym napięcie filmy nawiązujące do dorobku mistrza suspensu wskazują na jego dramatyczną konwencję przeplataną romantyzmem i czarnym humorem. Poniżej prezentuję wybór 10 najciekawszych obrazów w hitchcockowskiej atmosferze. 1. Widmo ( Les Diaboliques , reż. Henri-Georges Clouzot, 1955) Ten pełen napięcia thriller psychologiczny powstał na podstawie prozy duetu Boileau-Narcejac, c...

Zawrót głowy (1958)

Vertigo (źródło: imdb.com) Zawrót głowy to dzieło, które Brytyjski Instytut Filmowy okrzyknął najwybitniejszym filmem wszech czasów. Oparty na powieści duetu pisarskiego Boileau-Narcejac wybitny obraz Alfreda Hitchcocka do dziś budzi zachwyt dzięki perfekcyjnej stronie wizualnej, doskonałemu napięciu, niezapomnianym emocjom i warstwie symbolicznej, udowadniającej niezaprzeczalny artyzm twórcy. Fabuła Vertigo Głównym bohaterem filmu Zawrót głowy jest John „Scottie” Ferguson (James Stewart), cierpiący na akrofobię były detektyw. Na prośbę znajomego z dawnych lat, Gavina Elstera (Tom Helmore), Scottie powraca do zawodu, aby śledzić jego żonę. Madeleine Elster (Kim Novak) zachowuje się dość podejrzanie, wydaje się odrealniona i opętana przez ducha zmarłej babki Carlotty. W czasie prowadzonego śledztwa Scottie ulega urokowi kobiety i zakochuje się w niej – równie szybko ją traci. Madeleine popełnia samobójstwo, rzucając się ze szczytu kościelnej wieży. Od tej pory w każdej napotkane...

Kobiety w filmach Hitchcocka

Eva Marie Saint - Północ, północny zachód Blondynki Hitchcocka to bohaterki pełne sprzeczności. Z jednej strony twórcy zarzuca się nadmierne skupienie na brutalności wobec kobiet (prywatnie wykraczającej poza plany filmowe z powodu obsesyjnych praktyk reżysera), a z drugiej - jego heroiny potrafią przełamywać patriarchalne ramy, wyręczają partnerów i sprzeciwiają się systemowi. Tym, co konstytuowało hitchcockowską blondynkę, nie były wyłącznie jasne włosy. Królowe lodu, czyli "chłodne" aktorki Hitchcocka hipnotyzowały eteryczną urodą, ale pod maską niedostępności skrywały pasję, cięty humor, inteligencję, odwagę i fascynującą osobowość. Ich figura w dziełach mistrza suspensu pozostaje niejednoznaczna, a niektórych teoretyków filmu prowadzi do analiz na gruncie feminizmu. Mizoginista czy piewca kinowego feminizmu? Prawdą jest, że bohaterki Hitchcocka zwykle pozostają w centrum przemocy . Mierzą się z napaścią seksualną ("Szantaż") czy makabrycznymi zbrodniami (zaszty...