Przejdź do głównej zawartości

Alfred Hitchcock Przedstawia

Alfred Hitchcock Przedstawia to sygnowana wizerunkiem mistrza suspensu antologia emitowana w latach 1955-1962. Za kamerą półgodzinnych odcinków stawali różni twórcy, sam Hitch wyreżyserował 17 epizodów.

Debiutujący 2 października 1955 roku o godzinie 21:30 cykl zasilały historyjki kryminalne, w których nie brakowało iście angielskiej ironii, a także makabrycznego humoru. Każdy kolejny odcinek rozpoczynał się od charakterystycznego zarysu sylwetki korpulentnego Brytyjczyka i jego znamiennego powitania: "Dobry wieczór".

Przesłanie serii można sprowadzić do jednej konkluzji: zbrodnia nie popłaca. Podczas 30-minutowych filmików śledziliśmy zawiłe intrygi, plany morderstw doskonałych, konflikty ludzkich namiętności czy przebiegłą naturę człowieka, koniec końców zdemaskowane w przewrotnym finale.

Mistrz suspensu na planie telewizyjnego programu w 1955r.

Alfred Hitchcock użyczył na dobrą sprawę własnego wizerunku, który zapewnił mu jeszcze większą sławę i fortunę. Jego pojawianie się na początku i końcu odcinka, a także komentarze dotyczące ekranowych losów (anty)bohaterów, przeszły do historii, ale wbrew pozorom sarkastyczne teksty nie powstały spod jego pióra. W tym celu zatrudniono Jima Allardice'a, któremu polecono stworzenie humorystycznych monologów na wzór klimatu znanego z czarnej komedii Kłopoty z Harrym (1955).

Ekipę telewizyjną zasilali ponadto stali współpracownicy i przyjaciele twórcy – jego asystentka Joan Harrison na stanowisku kierowniczki produkcji oraz aktor Norman Lloyd jako jej zastępca. To oni podsuwali Hitchcockowi historie do akceptacji, pracowali nad scenariuszem, dobierali obsadę i reżyserów, zajmowali się też edycją. Alfie mówił o własnej roli: "Ja służę im tylko słowami ojcowskiej porady, ale nie staram się podważać ich pozycji".

Realizacja jednego odcinka zajmowała około trzech dni. Hitchcock odwiedzał studio raz w tygodniu, gdzie od razu nagrywał konferansjerkę do kilkunastu epizodów. Sukces serialu zaowocował z czasem kontynuacją w wydłużonym, godzinnym formacie Spotkanie z Alfredem Hitchcockiem (znanym również jako Godzina z Alfredem Hitchcockiem), który emitowano w latach 1962-1965.

W produkcjach przewinęła się cała plejada gwiazd: Robert Redford, Bette Davis, Steve McQueen, Gena Rowlands, Walter Matthau czy Charles Bronson, a także współpracujący z Hitchem przy innych produkcjach artyści: Jessica Tandy (Ptaki) Peter Lorre (Człowiek, który wiedział za dużo, Bałkany), Barbara Bel Geddes (Zawrót głowy), Martin Balsam (Psychoza), Vera Miles (Niewłaściwy człowiek) i John Forsythe (Kłopoty z Harrym).

Alfred Hitchcock Przedstawia stanowiło odpowiedź na gwałtowny rozwój masowego medium: telewizji. Podczas gdy kina odnotowywały finansowy spadek, w latach 50. XX wieku liczba amerykańskich gospodarstw domowych z odbiornikiem tv wynosiła 48 milionów. Co warte odnotowania, praca na planie serialu zainspirowała później Hitchcocka przy tworzeniu technicznego zaplecza Psychozy (1960). Mistrz suspensu na wzór produkcji telewizyjnych ograniczył tu scenografię i wybrał czarno-białe zdjęcia, choć, jak wiemy, nawet w pewnym ascetyzmie kadrów zachował swój niezrównany artyzm.

Popularne posty z tego bloga

Kalendarz Filmowy 2025 - współpraca

Już jest  - Kalendarz Filmowy na 2025 rok od wydawnictwa Codziennie Jedna Historia! Znalazły się w nim artykuły mojego autorstwa. Nie zabrakło oczywiście tekstu poświęconego życiu i twórczości mistrza suspensu w kontekście jego... ekscentrycznej natury. Zaprojektowany z najwyższą dbałością o szczegóły Kalendarz Filmowy na 2025 rok jest bogaty w filmowe ciekawostki, cytaty i felietony znawców oraz pasjonatów kina. Całość dopełniają piękne, tematyczne ilustracje Adama Kosika i Konrada Kunca. Na 300 stronach kalendarza przeczytacie również artykuły mojego autorstwa: 📽 "Ekscentryzm i groza idą w parze" o Alfredzie Hitchcocku, 📽 100 lat "Gorączki złota" Charliego Chaplina, 📽 "Kubrickowskie unde malum?" o twórczości Stanleya Kubricka i wątku pochodzenia zła naznaczającym jego kino, 📽 "Kobieta za kamerą" o Idzie Lupino. Nietuzinkowy kalendarz filmowy w twardej oprawie i z przejrzystym miejscem na notatki okaże się trafionym pomysłem na świąteczny (i...

TOP 10: hitchcockowskie filmy

Audrey Hepburn w iście hitchcockowskim filmie Szarada łączącym kryminalną intrygę z czarnym humorem, wątkiem miłosnym i manewrami tożsamościowymi. Filmy hitchcockowskie to zwykle arcydzieła suspensu wyreżyserowane przez innych twórców, ale korespondujące z wielowymiarowym stylem Alfreda Hitchcocka . Produkcje w tym klimacie podejmują wątki psychologiczne, zbrodni, wojeryzmu, niezawinionej winy, obsesji czy ludzkiej tożsamości, a więc wszystko to, co fascynowało brytyjskiego twórcę. Nietrudno dopatrzeć się w nich ponadto motywu dominującej matki, złowieszczego kochanka albo femme fatale . Poza chwytem potęgującym napięcie filmy nawiązujące do dorobku mistrza suspensu wskazują na jego dramatyczną konwencję przeplataną romantyzmem i czarnym humorem. Poniżej prezentuję wybór 10 najciekawszych obrazów w hitchcockowskiej atmosferze. 1. Widmo ( Les Diaboliques , reż. Henri-Georges Clouzot, 1955) Ten pełen napięcia thriller psychologiczny powstał na podstawie prozy duetu Boileau-Narcejac, c...

Zawrót głowy (1958)

Vertigo (źródło: imdb.com) Zawrót głowy to dzieło, które Brytyjski Instytut Filmowy okrzyknął najwybitniejszym filmem wszech czasów. Oparty na powieści duetu pisarskiego Boileau-Narcejac wybitny obraz Alfreda Hitchcocka do dziś budzi zachwyt dzięki perfekcyjnej stronie wizualnej, doskonałemu napięciu, niezapomnianym emocjom i warstwie symbolicznej, udowadniającej niezaprzeczalny artyzm twórcy. Fabuła Vertigo Głównym bohaterem filmu Zawrót głowy jest John „Scottie” Ferguson (James Stewart), cierpiący na akrofobię były detektyw. Na prośbę znajomego z dawnych lat, Gavina Elstera (Tom Helmore), Scottie powraca do zawodu, aby śledzić jego żonę. Madeleine Elster (Kim Novak) zachowuje się dość podejrzanie, wydaje się odrealniona i opętana przez ducha zmarłej babki Carlotty. W czasie prowadzonego śledztwa Scottie ulega urokowi kobiety i zakochuje się w niej – równie szybko ją traci. Madeleine popełnia samobójstwo, rzucając się ze szczytu kościelnej wieży. Od tej pory w każdej napotkane...