Dlaczego najsłynniejsza blondynka złotej ery Hollywood nigdy nie zagrała u Alfreda Hitchcocka słynącego z obsesji względem jasnowłosych aktorek? Na przeszkodzie stanęły założenia koncepcji "chłodnej" blondynki z filmów mistrza suspensu, ale też jego... ograniczenie. Urodzona dokładnie 100 lat temu Marilyn Monroe to największa gwiazda kina, której blask wciąż oddziałuje na popkulturę. Obok Elvisa Presleya czy Myszki Mickey jest najlepiej rozpoznawalną ikoną amerykańskiej branży rozrywkowej, która, na swoje nieszczęście, wpadła w mroczne sidła sławy . Norma Jeane Mortenson, bo tak brzmiało jej prawdziwe nazwisko, u szczytu sławy walczyła z krzywdzącą etykietką "głupiutkiej blondynki". Marzyła o ambitnych rolach dramatycznych i nieustannie doskonaliła swój warsztat m.in. w murach prestiżowej Actors Studio uczącej swych podopiecznych legendarnej Metody. MM była ofiarą systemu gwiazd. Chciała być kochaną. Świat oszalał na punkcie jej wizerunku, ale nikt nie był w stanie ...
Alfred Hitchcock odsłonił w Zawrocie głowy (1958) swą artystyczną duszę, tworząc obraz poetycki w swej estetyce, a przy tym ponadczasowy, bo traktujący o miłości, przemijalności i ludzkich obsesjach. Poszczególni bohaterowie otrzymują w nim niemal odrębną paletę barw, która wyznacza również przełomowe momenty z ich życia, niejednokrotnie zwiastując tragiczny rozwój wydarzeń. Czerwień, czyli pożądanie Jednym z dominujących na ekranie kolorów jest czerwony. Barwa intuicyjnie odnosi nas do sfery ludzkich pragnień oraz namiętności . W odcieniach czerwieni pozostaje skąpane wnętrze restauracji Ernie's, w której główny bohater Scottie (James Stewart) po raz pierwszy dostrzega eteryczną Madeleine Elster (Kim Novak) i zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Czerwień w Zawrocie głowy (źródło: Pinterest) Intensywna czerwień podkreśla tematyczne obszary Zawrotu głowy , w którym Hitchcock daje upust zarówno naturze romantyka, jak i obsesyjnego manipulatora marzącego o dominacji nad kobi...