Przejdź do głównej zawartości

Posty

W wieku 102 lat odeszła Eva Marie Saint, blondynka Hitchcocka i laureatka Oscara

Zmarła jedna z ostatnich blondynek Hitchcocka , legenda złotej ery Hollywood, laureatka Oscara za drugoplanową rolę w Na nabrzeżach (1954) – Eva Marie Saint. Informację o śmierci ikony potwierdzili jej najbliżsi. Aktorka odeszła z przyczyn naturalnych w swoim domu w Los Angeles. W mojej pamięci pozostanie przede wszystkim portret artystki wielkiej odwagi przejawiającej się w życiu wedle własnych zasad, oddaniu aktorstwu podyktowanemu Metodą, w końcu karierze wyzbytej skandali, ekstrawagancji i innych sensacji. Przez 65 lat Eva była żoną jedynej miłości swojego życia, producenta Jeffreya Haydena. W arcydziele kina szpiegowskiego Północ, północny zachód  (1959) sportretowała eteryczną, brawurową i zarazem kokieteryjną Eve Kendall. Rozkochała w sobie ekranowego partnera Cary’ego Granta, głównego złoczyńcę zagranego przez Jamesa Masona i w końcu stojącego za kamerą Alfreda Hitchcocka, który mało którą aktorkę darzył równą sympatią. Gdy kostiumografka Edith Head zaniemogła, mistr...
Najnowsze posty

Psychoza (1960)

To był największy komercyjny sukces w dorobku Alfreda Hitchcocka i kwintesencja mrocznej fantazji reżysera. Ekranowe zło nigdy wcześniej nie było tak nieprzewidywalne, a przy tym kontrolowane przez reżysera grającego emocjami widzów. Kultowa scena pod prysznicem stała się źródłem traum, inspiracji, niekończących się analiz zarówno pod względem technicznym, jak i symbolicznym. Zrodziła kontrowersje i zachwyty, stworzyła kontrasty, które od tej pory rozgoszczą się w kinie grozy. W latach 50. XX wieku amerykańskim społeczeństwem wstrząsnęły doniesienia o brutalnych zbrodniach Eda Geina - zbyt blisko związanego z matką seryjnego mordercy, wykradającego ponadto ludzkie szczątki z cmentarza i wytwarzającego z nich makabryczne przedmioty codziennego użytku. Jego postać wzbudziła mroczną fascynację Roberta Blocha, która zaowocowała książką Psychoza . Zainspirowany lekturą Alfred Hitchcock stworzył kunsztowną wizję ekranowej makabry, a tym samym jeden z najlepszych dreszczowców w historii zapo...

Analiza kolorystyczna "Zawrotu głowy"

Alfred Hitchcock odsłonił w Zawrocie głowy (1958) swą artystyczną duszę, tworząc obraz poetycki w swej estetyce, a przy tym ponadczasowy, bo traktujący o miłości, przemijalności i ludzkich obsesjach. Poszczególni bohaterowie otrzymują w nim niemal odrębną paletę barw, która wyznacza również przełomowe momenty z ich życia, niejednokrotnie zwiastując tragiczny rozwój wydarzeń. Czerwień, czyli pożądanie Jednym z dominujących na ekranie kolorów jest czerwony. Barwa intuicyjnie odnosi nas do sfery ludzkich pragnień oraz namiętności . W odcieniach czerwieni pozostaje skąpane wnętrze restauracji Ernie's, w której główny bohater Scottie (James Stewart) po raz pierwszy dostrzega eteryczną Madeleine Elster (Kim Novak) i zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Czerwień w Zawrocie głowy (źródło: Pinterest) Intensywna czerwień podkreśla tematyczne obszary Zawrotu głowy , w którym Hitchcock daje upust zarówno naturze romantyka, jak i obsesyjnego manipulatora marzącego o dominacji nad kobi...

Zaproszenie na moją prelekcję przed "Zawrotem głowy" w Kinie Muzeum

  9 maja wypada 68. rocznica premiery Zawrotu głowy - najbardziej enigmatycznego arcydzieła Alfreda Hitchcocka , które w pełni uwydatniło jego artystyczny geniusz. Tego dnia o godz. 19:00 w gdańskim Kinie Muzeum odbędzie się pokaz filmu, który jednocześnie zainicjuje przegląd pięciu wybranych filmów reżysera W królestwie suspensu organizowany w ramach Mistrzowskiego Kwintetu we współpracy z firmami dystrybucyjnymi Past Perfect i Gravity Films. Jako Blondynka Hitchcocka mam zaszczyt zaprosić Was na moją prelekcję przed pokazem! Cierpiący na lęk wysokości były detektyw Scottie (James Stewart) zostaje poproszony przez znajomego ze studiów o tropienie własnej żony. Madeleine Elster (Kim Novak) przejawia niepokojące zachowania, wydaje się odrealniona i opętana duchem zmarłej babki Carlotty. Wkrótce kobieta próbuje popełnić samobójstwo. Szczęśliwie z Zatoki San Francisco ratuje ją Scottie, który ulega fascynacji eteryczną blondynką i nawiązuje z nią romans. Gdy z czasem dochodzi do tra...

Blondynka Hitchcocka partnerem przeglądu "W królestwie suspensu"

  Z dumą mogę ogłosić, że mój blog został partnerem przeglądu „Alfred Hitchcock: W królestwie suspensu”, w którego trakcie obejrzymy pięć najsłynniejszych filmów reżysera. Mistrz ekranowej makabry i scen miłosnych wiecznie żywy, czego dowodem jest ostatni renesans jego twórczości w polskich kinach. Po retrospektywie podczas pierwszej edycji British Film Festival czy ubiegłorocznych pokazach w trakcie Timeless (spełnione marzenie: "Zawrót głowy" na wielkim ekranie) i American Film Festival nadeszła pora na kolejną dawkę suspensu wybrzmiewającą w reprezentatywnych dziełach reżysera, które zostaną wyświetlone w ramach cyklu filmowego Mistrzowski Kwintet . Organizowany przez Gravity Films (Agnieszka Łęska, Tomasz Żygo) we współpracy z firmą Past Perfect oraz Michałem Oleszczykiem (autorem podcastu SpoilerMaster) przegląd to niepowtarzalna okazja do doświadczenia pięciu najlepszych filmów Alfreda Hitchcocka po rekonstrukcji 4K. W wybranych kinach studyjnych zostaną zaprezent...

Orzeł z gór (1927)

  Wokół jedynego zaginionego obrazu mistrza suspensu krążą już legendy. Oto kilka ciekawostek na temat  Orła z gór – w sam raz na lekturę w mroźnym okresie. Orzeł z gór to drugi film Alfreda Hitchcocka. Podobnie jak jego reżyserki debiut Ogród rozkoszy była to brytyjsko-niemiecka koprodukcja realizowana w murach studia Emelka. Do zdjęć plenerowych Hitch upatrzył sobie surowe piękno alpejskich krajobrazów rozciągających się w scenerii Tyrolu, a dokładnie: doliny Ötztal. Legenda głosi, że twórca wybrał region po zachwyceniu się widokami na pocztówce widniejącej w jednym z monachijskich sklepów. Zauważalna na niej wioska otoczona stromymi szczytami i śnieżnymi zaspami miała oddać charakter opowieści oraz klimat izolacji bohaterów produkcji. Orzeł z gór Hitchcocka: historia i odbiór Obraz przedstawiał melodramatyczną historię młodej nauczycielki, która kryje się w górach przed nachalnymi amorami i mściwością właściciela sklepu. Tam znajduje prawdziwą miłość w postaci pew...

Współpraca Marlene Dietrich z Hitchcockiem

  Stage Fright (1950) Marlene Dietrich wystąpiła w jednym filmie Hitchcocka, ale ich współpraca przeszła do historii. Diwa sceny i ekranu, rzucająca na kolana wszystkich we własnym zasięgu uwodzicielskim wokalem, kocimi ruchami oraz androgenicznym wizerunkiem ponownie dowiodła w Tremie niedoścignionego portretu femme fatale . Artystka wiązała spore nadzieje z grą pod okiem mistrza suspensu. Po głośnym rozstaniu z jej mistrzem Josefem von Sternbergiem w połowie lat 30. XX wieku Dietrich działała na własną rękę i potrzebowała ugruntowanych twórców kina, aby podtrzymać blask swej żywej legendy. Przeczytaj też: Najsłynniejsze blondynki Hitchcocka Alfred Hitchcock był pełen podziwu dla jej wypracowanego wraz z sukcesem Błękitnego anioła imagu kobiety fatalnej, namiętnej, ale też drapieżnej i skrywającej ogromną siłę. Ta ostatnia prywatnie przejawiała się w antynazistowskiej postawie urodzonej w Berlinie aktorki. "Marlene była w pełni profesjonalną gwiazdą. Była także w pełni pro...