Wokół jedynego zaginionego obrazu mistrza suspensu krążą już legendy. Oto kilka ciekawostek na temat  Orła z gór – w sam raz na lekturę w mroźnym okresie. Orzeł z gór to drugi film Alfreda Hitchcocka. Podobnie jak jego reżyserki debiut Ogród rozkoszy była to brytyjsko-niemiecka koprodukcja realizowana w murach studia Emelka. Do zdjęć plenerowych Hitch upatrzył sobie surowe piękno alpejskich krajobrazów rozciągających się w scenerii Tyrolu, a dokładnie: doliny Ötztal. Legenda głosi, że twórca wybrał region po zachwyceniu się widokami na pocztówce widniejącej w jednym z monachijskich sklepów. Zauważalna na niej wioska otoczona stromymi szczytami i śnieżnymi zaspami miała oddać charakter opowieści oraz klimat izolacji bohaterów produkcji. Orzeł z gór Hitchcocka: historia i odbiór Obraz przedstawiał melodramatyczną historię młodej nauczycielki, która kryje się w górach przed nachalnymi amorami i mściwością właściciela sklepu. Tam znajduje prawdziwą miłość w postaci pew...

Hitchcock na początku lat 20. XX wieku Alfred Hitchcock miał swoich mistrzów. Zanim stał się jednym z najzdolniejszych ojców X muzy, śledził dokonania pionierów fascynującego medium i uczył się techniki filmowej od najlepszych. Na początku kariery miał okazję śledzić pracę niemieckich ekspresjonistów. Podziwiał Fritza Langa ( Zmęczona śmierć ) i Roberta Wiene'a ( Gabinet doktora Caligari ), ale żaden z nich nie wywarł takiego wpływu na wyobraźnię przyszłego mistrza suspensu, co F. W. Murnau. Friedrich Wilhelm Murnau, autor niemych arcydzieł Nosferatu – symfonia grozy czy Wschód słońca , był jednym z mistrzów sztuki filmowej formujących jej ponadczasowe dziedzictwo. Reżyser wywarł bodaj największy wpływ na kształtującą się wrażliwość stawiającego pierwsze kroki w przemyśle filmowym Alfreda Hitchcocka. Później wspominał: "To od Murnaua nauczyłem się opowiadać historię bez słów" . F. W. Murnau był inspiracją dla Hitchcocka W 1924 roku mistrz suspensu przebywał w Niemczec...

  Stage Fright (1950) Marlene Dietrich wystąpiła w jednym filmie Hitchcocka, ale ich współpraca przeszła do historii. Diwa sceny i ekranu, rzucająca na kolana wszystkich we własnym zasięgu uwodzicielskim wokalem, kocimi ruchami oraz androgenicznym wizerunkiem ponownie dowiodła w Tremie niedoścignionego portretu femme fatale . Artystka wiązała spore nadzieje z grą pod okiem mistrza suspensu. Po głośnym rozstaniu z jej mistrzem Josefem von Sternbergiem w połowie lat 30. XX wieku Dietrich działała na własną rękę i potrzebowała ugruntowanych twórców kina, aby podtrzymać blask swej żywej legendy. Przeczytaj też: Najsłynniejsze blondynki Hitchcocka Alfred Hitchcock był pełen podziwu dla jej wypracowanego wraz z sukcesem Błękitnego anioła imagu kobiety fatalnej, namiętnej, ale też drapieżnej i skrywającej ogromną siłę. Ta ostatnia prywatnie przejawiała się w antynazistowskiej postawie urodzonej w Berlinie aktorki. "Marlene była w pełni profesjonalną gwiazdą. Była także w pełni pro...

  The Pleasure Garden (źródło: brentonfilm.com) W tym roku mija dokładnie 100 lat od reżyserskiego debiutu Alfreda Hitchcocka Ogród rozkoszy   – historii konfliktowych losów niegdysiejszych przyjaciółek: anielskiej Patsy i dążącej po trupach do celu Jill, w której zdrada i dramat przeplata się z napięciem oraz humorem. Hitchcockowska mozaika Debiut Alfreda Hitchcocka stanowi doskonałe wprowadzenie do jego twórczości i dowodzi, że utożsamianie reżysera wyłącznie z kinem grozy nie oddaje wszechstronności i artyzmu jego kina. We wczesnych filmach Hitcha możemy bowiem zauważyć przewagę tonacji melodramatycznej, wątki nieszczęśliwej miłości albo rozpadu niewinnych złudzeń. Uwagę zwracają debiutujące motywy, do których mistrz suspensu będzie powracał przez resztę kariery – od mrocznych instynktów człowieka do problematyki emocjonalnego dojrzewania młodej kobiety, którą będziemy później śledzić w Starszej pani znika czy Rebece . W egzystencjalnym wymiarze Hitchcock rozpoczyna ...

Z redaktor naczelną Mod'arte Katarzyną Krauss "Mod'arte" to nowy kwartalnik premium o modzie i sztuce wydany pod egidą Wprost oraz redakcją duetu znanego z portalu Damosfera: Katarzyny Krauss i Martyny Maliszewskiej-Mańk. Dzięki wieloletniej współpracy z Dziewczynami jako dziennikarka Damosfery mam zaszczyt publikować również na łamach luksusowego magazynu. Premiera "Mod'arte" odbyła się 15 grudnia 2025 roku podczas uroczystej gali Wprost "Tuzy Biznesu" w przestrzeni warszawskiego hotelu NYX. Wydarzenie łączące sukcesy ludzi biznesu z uznaniem dla osobistości artystycznych (nagrody powędrowały m.in. w ręce Magdaleny Boczarskiej i Sławka Uniatowskiego) doskonale oddało charakter kwartalnika. "Mod'arte" daje bowiem świadectwo ponadczasowej konkluzji: nie ma mody bez sztuki, a świat artystyczny przeplata się z trendami, będąc współmierny z indywidualnym podejściem do stylu. Wieczór uświetnił wernisaż prac malarki, rzeźbiarki i doktor...

Audrey Hepburn w iście hitchcockowskim filmie Szarada łączącym kryminalną intrygę z czarnym humorem, wątkiem miłosnym i manewrami tożsamościowymi. Filmy hitchcockowskie to zwykle arcydzieła suspensu wyreżyserowane przez innych twórców, ale korespondujące z wielowymiarowym stylem Alfreda Hitchcocka . Produkcje w tym klimacie podejmują wątki psychologiczne, zbrodni, wojeryzmu, niezawinionej winy, obsesji czy ludzkiej tożsamości, a więc wszystko to, co fascynowało brytyjskiego twórcę. Nietrudno dopatrzeć się w nich ponadto motywu dominującej matki, złowieszczego kochanka albo femme fatale . Poza chwytem potęgującym napięcie filmy nawiązujące do dorobku mistrza suspensu wskazują na jego dramatyczną konwencję przeplataną romantyzmem i czarnym humorem. Poniżej prezentuję wybór 10 najciekawszych obrazów w hitchcockowskiej atmosferze. 1. Widmo ( Les Diaboliques , reż. Henri-Georges Clouzot, 1955) Ten pełen napięcia thriller psychologiczny powstał na podstawie prozy duetu Boileau-Narcejac, c...