To był największy komercyjny sukces w dorobku Alfreda Hitchcocka i kwintesencja mrocznej fantazji reżysera. Ekranowe zło nigdy wcześniej nie było tak nieprzewidywalne, a przy tym kontrolowane przez reżysera grającego emocjami widzów. Kultowa scena pod prysznicem stała się źródłem traum, inspiracji, niekończących się analiz zarówno pod względem technicznym, jak i symbolicznym. Zrodziła kontrowersje i zachwyty, stworzyła kontrasty, które od tej pory rozgoszczą się w kinie grozy. W latach 50. XX wieku amerykańskim społeczeństwem wstrząsnęły doniesienia o brutalnych zbrodniach Eda Geina - zbyt blisko związanego z matką seryjnego mordercy, wykradającego ponadto ludzkie szczątki z cmentarza i wytwarzającego z nich makabryczne przedmioty codziennego użytku. Jego postać wzbudziła mroczną fascynację Roberta Blocha, która zaowocowała książką Psychoza . Zainspirowany lekturą Alfred Hitchcock stworzył kunsztowną wizję ekranowej makabry, a tym samym jeden z najlepszych dreszczowców w historii zapo...

Alfred Hitchcock odsłonił w Zawrocie głowy (1958) swą artystyczną duszę, tworząc obraz poetycki w swej estetyce, a przy tym ponadczasowy, bo traktujący o miłości, przemijalności i ludzkich obsesjach. Poszczególni bohaterowie otrzymują w nim niemal odrębną paletę barw, która wyznacza również przełomowe momenty z ich życia, niejednokrotnie zwiastując tragiczny rozwój wydarzeń. Czerwień, czyli pożądanie Jednym z dominujących na ekranie kolorów jest czerwony. Barwa intuicyjnie odnosi nas do sfery ludzkich pragnień oraz namiętności . W odcieniach czerwieni pozostaje skąpane wnętrze restauracji Ernie's, w której główny bohater Scottie (James Stewart) po raz pierwszy dostrzega eteryczną Madeleine Elster (Kim Novak) i zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Czerwień w Zawrocie głowy (źródło: Pinterest) Intensywna czerwień podkreśla tematyczne obszary Zawrotu głowy , w którym Hitchcock daje upust zarówno naturze romantyka, jak i obsesyjnego manipulatora marzącego o dominacji nad kobi...

  „Nieznajomi z pociągu” to wybitne dzieło Alfreda Hitchcocka, które zapowiada najlepszy okres jego twórczości – lata 50. XX wieku, kiedy to światło dzienne ujrzały „Oknona podwórze” , „Zawrót głowy” czy „Północ, północny zachód” . W „Nieznajomych z pociągu” mistrz suspensu ponownie dokonuje istnej anatomii zbrodni, igrając przy tym z publicznością. Jednocześnie wyraża ludzką skłonność do zła, która w połączeniu z chaotycznym układem świata może zbudzić najmroczniejsze instynkty. Morderstwo za morderstwo „Nieznajomi z pociągu” to intrygująca opowieść o przypadkowości zdarzeń w świecie, a także mrocznych żądzach człowieka. Zawiązanie akcji tej historii stanowi spotkanie dwóch nieznanych mężczyzn w czasie podróży pociągiem. Popularnego tenisistę Guya Hainesa zaczepia niejaki Bruno Anthony, który nie kryje zainteresowania życiem osobistym sportowca. Anthony wie zadziwiająco dużo o Hainesie – o jego problemach przy rozwodzie z żoną oraz obecnym, wziętym na języki związku z córką w...

  Powstałe w oparciu o opowiadanie Cornella Woolricha "Okno na podwórze" to jedno z największych arcydzieł mistrza suspensu. Porywający thriller, będący pierwszym owocem współpracy Hitchcocka z wytwórnią Paramount, podejmuje temat istoty sztuki filmowej, percepcji obrazu filmowego, ludzkiego poznania, wojeryzmu, a w końcu kształtowania się osobowości na drodze... konfliktu płci. Historia pewnego podglądacza "Okno na podwórze" przedstawia losy fotoreportera L.B. "Jeffa" Jefferiesa (w tej roli James Stewart) skazanego na wózek inwalidzki z powodu złamanej nogi. Aby urozmaicić dłużący się na urlopie zdrowotnym czas, Jeff postanawia patrzeć ukradkiem na sąsiadów mieszkających w kamienicy z naprzeciwka. Ich życie ciekawi bohatera na tyle, że wkrótce zamienia się on w podglądacza uzbrojonego z racji swojego zawodu w lornetkę i lunetę. Rear window, 1954 Jedynymi gośćmi w domu Jeffa są dwie kobiety – pielęgniarka Stella (Thelma Ritter) i wytworna narzeczona ...

  Spellbound (źródło: imdb.com) „Jest to jedna z opowieści o pościgu, lecz tym razem okraszona pseudopsychoanalizą” – mówił o „Urzeczonej” sam Alfred Hitchcock. Podejmująca wątek teorii Sigmunda Freuda produkcja z Ingrid Bergman i Gregorym Peckiem w rolach głównych przyniosła mieszane reakcje krytyków w głównej mierze rozczarowanych zaprezentowaną historią. Po latach od premiery film wciąż budzi sprzeczne opinie, rodząc spór w środowisku badaczy kina mistrza suspensu. „The House of Dr. Edwardes” Za podstawę scenariusza mającego premierę w 1945 roku filmu „Urzeczona” posłużyła psychologiczna powieść autorstwa Johna Palmera i Hilary'ego A. Saundersa zatytułowana „The House of Dr. Edwardes”. Przedstawiona w książce historia ukazywała niepokojące zdarzenia w jednym ze szwajcarskich zakładów dla umysłowo chorych, do którego przybywa seryjny zabójca. Jak to bywa w przypadku twórczości mistrza suspensu, w adaptacji Hitchcocka nie odnajdziemy zbyt wielu podobieństw względem literackie...

Vertigo (źródło: imdb.com) Zawrót głowy to dzieło, które Brytyjski Instytut Filmowy okrzyknął najwybitniejszym filmem wszech czasów. Oparty na powieści duetu pisarskiego Boileau-Narcejac wybitny obraz Alfreda Hitchcocka do dziś budzi zachwyt dzięki perfekcyjnej stronie wizualnej, doskonałemu napięciu, niezapomnianym emocjom i warstwie symbolicznej, udowadniającej niezaprzeczalny artyzm twórcy. Fabuła Vertigo Głównym bohaterem filmu Zawrót głowy jest John „Scottie” Ferguson (James Stewart), cierpiący na akrofobię były detektyw. Na prośbę znajomego z dawnych lat, Gavina Elstera (Tom Helmore), Scottie powraca do zawodu, aby śledzić jego żonę. Madeleine Elster (Kim Novak) zachowuje się dość podejrzanie, wydaje się odrealniona i opętana przez ducha zmarłej babki Carlotty. W czasie prowadzonego śledztwa Scottie ulega urokowi kobiety i zakochuje się w niej – równie szybko ją traci. Madeleine popełnia samobójstwo, rzucając się ze szczytu kościelnej wieży. Od tej pory w każdej napotkane...