Przejdź do głównej zawartości

Hitchcock i jego role cameo

Cameo Hitchcocka - Zagraniczny korespondent (źródło: Pinterest)

Alfred Hitchcock uczynił z ról cameo znak rozpoznawczy swego stylu filmowego, manifestując kontrolę nad całością dzieła. Poszukiwanie mistrza suspensu na ekranie stało się prawdziwą rozrywką dla fanów jego twórczości, a także szeroko rozpowszechnioną ciekawostką wśród miłośników X muzy.

Cameo to krótki udział znanej osoby (np. aktora, muzyka) w filmie lub serialu, zwykle o charakterze humorystycznym. To swoiste "puszczenie oka" w kierunku publiczności. Zanim krótkie występy stały się wyznacznikiem stylu Hitchcocka, praktykował je m.in. D.W. Griffith czy Charlie Chaplin w dramacie Paryżanka (1923). To właśnie ich twórczość stanowiła ogromną inspirację dla samego mistrza suspensu. Cameo odnajdujemy również we współczesnej kinematografii. Reżyser Misery (1990), Rob Reiner pojawił się w epizodycznej roli pilota w swym głośnym thrillerze, a producent i scenarzysta Stan Lee występował w produkcjach Filmowego Uniwersum Marvela.

Hitchcock wystąpił łącznie w 37 filmach fabularnych, z wykluczeniem ról, które najprawdopodobniej odtworzyli aktorzy o podobnej sylwetce (np. w niemym filmie Łatwa cnota z 1928 roku). Po raz pierwszy twórca zagrał rolę cameo w swoim najlepszym filmie niemym Lokator z 1927 roku. "(...) trzeba było wypełnić ekran. Później zrobił się z tego przesąd, a w końcu - stały żart", tłumaczył swą decyzję o rozpoczęciu przygody z cameo mistrz suspensu.

Pierwsze cameo Hitchcocka w filmie Lokator

Należy zaznaczyć, że Hitchcock nie pojawiał się w każdym swoim filmie (wbrew częstym pogłoskom). Cameo nie odnajdziemy np. w Człowieku z wyspy (1929), obrazie Bogaci i dziwni (1932), a także pierwszym filmie reżysera Ogród rozkoszy (1925). Za punkt zwrotny w tej kwestii uznaje się wyjazd Brytyjczyka do Stanów Zjednoczonych i rozpoczęcie hollywoodzkiego etapu kariery produkcją Rebeka (1940). Od tej pory Hitch gościł na ekranie regularnie.

Kilkusekundowe występy cameo Alfreda Hitchcocka przybierały najczęściej formę przechodnia (39 kroków, 1935; Wyznaję, 1953), mężczyzny palącego cygaro (Urzeczona, 1945; Akt oskarżenia, 1947) czy jednej z postaci w tłumie (Człowiek, który wiedział za dużo, 1956; Szał, 1972). Bardzo często mogliśmy też oglądać mistrza suspensu podróżującego z instrumentem (Nieznajomi z pociągu, 1951; Zawrót głowy, 1958). Wyjątkowym cameo była natomiast zapowiedź rozpoczynająca jego Niewłaściwego człowieka (1956). Które z pozostałych cameos zasługują na szczególne wyróżnienie?

Oto mój wybór dziesięciu najpopularniejszych, a zarazem najciekawszych cameos Alfreda Hitchcocka:

Łódź ratunkowa (Lifeboat, 1944)

Cameo Hitchcocka w Łodzi ratunkowej

W Łodzi ratunkowej Hitch stworzył swą najbardziej błyskotliwą rolę cameo. Reżysera możemy zauważyć w reklamie środka na odchudzanie Reduco w gazecie czytanej przez jednego z rozbitków. Daje to przekomiczny efekt, a jednocześnie dowodzi ogromnego dystansu, zważywszy na korpulentną sylwetkę reżysera i jego zdrowotne problemy z nadwagą w życiu prywatnym.

Okno na podwórze (Rear window, 1954)

Cameo w Oknie na podwórze

Rolą cameo w Oknie na podwórze Alfred Hitchcock doskonale zamanifestował własną kontrolę nad dziełem, ilustrując postać mężczyzny nakręcającego zegar w mieszkaniu muzyka, których z ciekawością podgląda bohater grany przez Jamesa Stewarta. "To ja jestem sercem tego filmu" - zdaje się komunikować nam twórca.

Północ, północny zachód (North by Northwest, 1959)

Północ, północny zachód - cameo (źródło: Pinterest)

W Północy, północnym zachodzie Hitchcockowi nie udaje się zdążyć na autobus, co obserwujemy już w otwierającej film scenie. Ciekawostką jest, że niektórzy snują domysły, jakoby mistrz suspensu pojawiał się również w późniejszej sekwencji rozgrywanej w pociągu, przebranego za... kobietę. Są jednak w błędzie. Nie był to Alfred Hitchcock, tylko aktorka Jesslyn Fax, która z całą pewnością mogłaby odgrywać jego siostrę - podobieństwo jest nadzwyczajne!😉

M jak morderstwo (Dial M for Murder, 1954)

Cameo w M jak morderstwo (źródło: Pinterest)

To jedno z ciekawszych i trudniejszych do zauważenia cameos w dorobku Hitchcocka. W M jak morderstwo z głównymi rolami Grace Kelly i Raya Millanda reżyser ukrył się na fotografii wykonanej z okazji zjazdu absolwentów, którą to główny bohater pokazuje dawnemu znajomemu.

Sznur (Rope, 1948)

Cameo w filmie Sznur (źródło: the.hitchcock.zone)

Nie mniej błyskotliwy "występ" mistrza suspensu odnajdziemy w jego dziele Sznur. To być może najtrudniejsze dla widzów cameo Hitchcocka. W jednej ze scen rozmawiający bohaterowie stoją przed oknem, przez które możemy dostrzec świecący na czerwono neon po drugiej stronie ulicy. Co znaczące jego kształt jest wzorowany na sylwetce samego reżysera!

Nieznajomi z pociągu (Strangers on a Train, 1951)

Cameo Hitchcocka - Nieznajomi z pociągu

Wśród najlepiej rozpoznawalnych krótkich występów Hitcha nie mogło zabraknąć tej pozycji. W Nieznajomych z pociągu twórca podróżuje z kontrabasem. Widzimy go, gdy mija się w wejściu do pociągu z główną postacią odgrywaną przez Farleya Grangera. Co ciekawe, to nie pierwszy i ostatni raz, gdy Hitchcockowi w roli cameo towarzyszy jakiś instrument. W Akcie oskarżenia była to wiolonczela, a w Zawrocie głowy trąbka.

Osławiona (Notorious, 1946)

Osławiona - cameo Hitcha (źródło: Pinterest)

W arcydziele z Carym Grantem i Ingrid Bergman w rolach głównych Alfred Hitchcock wystąpił jako spragniony gość na przyjęciu. Jego postać z Osławionej pojawia się w samym centrum kadru i pije szampana, kiedy bohaterowie zbliżają się do baru.

Szantaż (Blackmail, 1929)

Cameo w Szantażu (źródło: Decider)

W swym pierwszym dźwiękowym obrazie Szantaż Hitch musi zmagać się na ekranie z uciążliwym malcem podczas jazdy metrem. Chłopczyk przeszkadza mu w lekturze książki, stale ciągając twórcę za kapelusz, co budzi w nim oczywistą irytację. Cameo w podobnym stylu odnajdziemy w jego późniejszej Rozdartej kurtynie (Torn Curtain, 1966), kiedy to Hitch ponownie mierzy się z dziecięcym problemem: trzymany przez niego na kolanach chłopczyk pozostawia nieprzyjemną niespodziankę w pieluszce.

Ptaki (The Birds, 1963)

Ptaki - cameo Hitchcocka (źródło: Tumblr)

To cameo dotyka w sposób szczególny życia prywatnego Alfreda Hitchcocka. Mistrz suspensu opuszcza w nim sklep zoologiczny w towarzystwie swych dwóch ukochanych psów rasy sealyham terrier: Geoffreya i Stanleya.

Intryga rodzinna (Family Plot, 1976)

Cameo Hitcha w Intrydze rodzinnej (źródło: Open Culture)

W swym ostatnim zrealizowanym filmie Hitchcock pojawia się w bardzo ciekawej formie. W Intrydze rodzinnej widzimy zaledwie cień reżysera, ukrytego za drzwiami urzędu rejestracji urodzin i zgonów. Zacieniony profil mistrza suspensu stał się jego znakiem rozpoznawczym już znacznie wcześniej dzięki występom w serialu Alfred Hitchcock Przedstawia z lat 1955-1962.



Popularne posty z tego bloga

TOP 10: hitchcockowskie filmy

Audrey Hepburn w iście hitchcockowskim filmie Szarada łączącym kryminalną intrygę z czarnym humorem, wątkiem miłosnym i manewrami tożsamościowymi. Filmy hitchcockowskie to zwykle arcydzieła suspensu wyreżyserowane przez innych twórców, ale korespondujące z wielowymiarowym stylem Alfreda Hitchcocka . Produkcje w tym klimacie podejmują wątki psychologiczne, zbrodni, wojeryzmu, niezawinionej winy, obsesji czy ludzkiej tożsamości, a więc wszystko to, co fascynowało brytyjskiego twórcę. Nietrudno dopatrzeć się w nich ponadto motywu dominującej matki, złowieszczego kochanka albo femme fatale . Poza chwytem potęgującym napięcie filmy nawiązujące do dorobku mistrza suspensu wskazują na jego dramatyczną konwencję przeplataną romantyzmem i czarnym humorem. Poniżej prezentuję wybór 10 najciekawszych obrazów w hitchcockowskiej atmosferze. 1. Widmo ( Les Diaboliques , reż. Henri-Georges Clouzot, 1955) Ten pełen napięcia thriller psychologiczny powstał na podstawie prozy duetu Boileau-Narcejac, c...

Kalendarz Filmowy 2025 - współpraca

Już jest  - Kalendarz Filmowy na 2025 rok od wydawnictwa Codziennie Jedna Historia! Znalazły się w nim artykuły mojego autorstwa. Nie zabrakło oczywiście tekstu poświęconego życiu i twórczości mistrza suspensu w kontekście jego... ekscentrycznej natury. Zaprojektowany z najwyższą dbałością o szczegóły Kalendarz Filmowy na 2025 rok jest bogaty w filmowe ciekawostki, cytaty i felietony znawców oraz pasjonatów kina. Całość dopełniają piękne, tematyczne ilustracje Adama Kosika i Konrada Kunca. Na 300 stronach kalendarza przeczytacie również artykuły mojego autorstwa: 📽 "Ekscentryzm i groza idą w parze" o Alfredzie Hitchcocku, 📽 100 lat "Gorączki złota" Charliego Chaplina, 📽 "Kubrickowskie unde malum?" o twórczości Stanleya Kubricka i wątku pochodzenia zła naznaczającym jego kino, 📽 "Kobieta za kamerą" o Idzie Lupino. Nietuzinkowy kalendarz filmowy w twardej oprawie i z przejrzystym miejscem na notatki okaże się trafionym pomysłem na świąteczny (i...

Okno na podwórze (1954)

  Powstałe w oparciu o opowiadanie Cornella Woolricha "Okno na podwórze" to jedno z największych arcydzieł mistrza suspensu. Porywający thriller, będący pierwszym owocem współpracy Hitchcocka z wytwórnią Paramount, podejmuje temat istoty sztuki filmowej, percepcji obrazu filmowego, ludzkiego poznania, wojeryzmu, a w końcu kształtowania się osobowości na drodze... konfliktu płci. Historia pewnego podglądacza "Okno na podwórze" przedstawia losy fotoreportera L.B. "Jeffa" Jefferiesa (w tej roli James Stewart) skazanego na wózek inwalidzki z powodu złamanej nogi. Aby urozmaicić dłużący się na urlopie zdrowotnym czas, Jeff postanawia patrzeć ukradkiem na sąsiadów mieszkających w kamienicy z naprzeciwka. Ich życie ciekawi bohatera na tyle, że wkrótce zamienia się on w podglądacza uzbrojonego z racji swojego zawodu w lornetkę i lunetę. Rear window, 1954 Jedynymi gośćmi w domu Jeffa są dwie kobiety – pielęgniarka Stella (Thelma Ritter) i wytworna narzeczona ...