Przejdź do głównej zawartości

25. Festiwal Filmu Niemego - Blondynka Hitchcocka patronem medialnym pokazu "Lokatora"


25. edycja Festiwalu Filmu Niemego pod hasłem: "Amanci, komicy, herosi ekranu" obfituje w perełki nieudźwiękowionej epoki X muzy. Obok dzieł Friedricha Wilhelma Murnaua, Charliego Chaplina, Bustera Keatona czy Roberta Wiene nie zabraknie hitchcockowskiego akcentu. Pokaz "Lokatora" (1927) z muzyką na żywo odbędzie się już 8 grudnia o godz. 20:30 w krakowskim Kinie Pod Baranami. Blondynka Hitchcocka objęła hitchcockowskie wydarzenie patronatem medialnym.

Inspirowany niemieckim ekspresjonizmem i zbrodniami Kuby Rozpruwacza "Lokator" to najlepszy film niemy Alfreda Hitchcocka wypełniony po ostatni kadr suspensem. To dzieło kształtujące styl mistrza - wprowadzające naczelną postać jasnowłosej protagonistki, klimat zbrodni przeplatany z romantycznym wątkiem, motyw niezawinionej winy, a także charakterystyczne dla kina Brytyjczyka występy cameo.

To w "Lokatorze" Hitchcock po raz pierwszy pojawił się na ekranie w epizodycznej roli. Swoją decyzję tłumaczył później słowami: "(...) trzeba było wypełnić ekran. Później zrobił się z tego przesąd, a w końcu - stały żart". Cameo mistrza suspensu we własnych filmach stało się swoistym odautorskim podpisem, a jego poszukiwanie na ekranie - rozrywką dla kinomaniaków.

Główną rolę tajemniczego przybysza wykreował w filmie walijski aktor, kompozytor i dramatopisarz Ivor Novello. Aktor współpracował z Hitchem również przy okazji niemego obrazu "Na równi pochyłej" (1927), w której wcielił się w młodzieńca, którego niesłuszne oskarżenie prowadzi na samo dno moralne.

Blondynka Hitchcocka jest patronem medialnym pokazu "Lokatora" (1927) z muzyką na żywo Michała Jacaszka, który odbędzie się 8 grudnia o godz. 20:30 w Kinie Pod Baranami. Szczegóły i bilety dostępne pod linkiem - klik 📽

"Lokator" Hitchcocka to niejedyna festiwalowa perełka. W repertuarze znajdziemy m.in.:

📌 poruszającego "Portiera z hotelu Atlantic" (1924) Friedricha Wilhelma Murnaua z ikoniczną kreacją Emila Janningsa,

📌 oniryczny i ekspresjonistyczny "Gabinet doktora Caligari" (1920) Roberta Wiene,

📌 obraz z uśmiechem, a może i łezką, czyli "Brzdąca" (1921) Charliego Chaplina,

📌 melodramatyczne "Poza skałami" (1922) Sama Wooda z duetem największych gwiazd kina niemego: Glorii Swanson i Rudolpha Valentino,

📌 "Demona cyrku" (1927) Toda Browninga ze wstrząsającą kreacją "człowieka tysiąca twarzy" Lona Chaneya. Partnerowała mu młodziutka Joan Crawford - o ich współpracy pisałam więcej w ostatniej książce "Najwięksi skandaliści złotej ery Hollywood". To jeden z moich ulubionych filmów niemych. Historia zarówno niepokojąca, jak i na swój sposób... tragicznie romantyczna.

Jak piszą Organizatorzy: Festiwal w poprzednich edycjach wielokrotnie przedstawiał wspaniałe aktorki - divy kina niemego. Tym razem światła festiwalowych reflektorów zostaną skierowane na wielkich gwiazdorów tamtej epoki: Rudolpha Valentino, Johna Gilberta, Douglasa Fairbanksa, Bustera Keatona, Charliego Chaplina, Wernera Kraussa. Awanturnicy, amanci, komicy, herosi - świat ich postaci jest bogaty i różnorodny. To prawdziwe legendy ekranu.

25. Festiwal Filmu Niemego odbędzie się pod hasłem: "Amanci, komicy, herosi ekranu" w dniach 5-8 grudnia 2024 roku.

Pokazy filmów (w większości z muzyką na żywo) odbędą się w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha oraz Kinie Pod Baranami w Krakowie.

(Współpraca patronacka, źródło zdjęć: materiały prasowe Organizatora)


Popularne posty z tego bloga

TOP 10: hitchcockowskie filmy

Audrey Hepburn w iście hitchcockowskim filmie Szarada łączącym kryminalną intrygę z czarnym humorem, wątkiem miłosnym i manewrami tożsamościowymi. Filmy hitchcockowskie to zwykle arcydzieła suspensu wyreżyserowane przez innych twórców, ale korespondujące z wielowymiarowym stylem Alfreda Hitchcocka . Produkcje w tym klimacie podejmują wątki psychologiczne, zbrodni, wojeryzmu, niezawinionej winy, obsesji czy ludzkiej tożsamości, a więc wszystko to, co fascynowało brytyjskiego twórcę. Nietrudno dopatrzeć się w nich ponadto motywu dominującej matki, złowieszczego kochanka albo femme fatale . Poza chwytem potęgującym napięcie filmy nawiązujące do dorobku mistrza suspensu wskazują na jego dramatyczną konwencję przeplataną romantyzmem i czarnym humorem. Poniżej prezentuję wybór 10 najciekawszych obrazów w hitchcockowskiej atmosferze. 1. Widmo ( Les Diaboliques , reż. Henri-Georges Clouzot, 1955) Ten pełen napięcia thriller psychologiczny powstał na podstawie prozy duetu Boileau-Narcejac, c...

Zawrót głowy (1958)

Vertigo (źródło: imdb.com) Zawrót głowy to dzieło, które Brytyjski Instytut Filmowy okrzyknął najwybitniejszym filmem wszech czasów. Oparty na powieści duetu pisarskiego Boileau-Narcejac wybitny obraz Alfreda Hitchcocka do dziś budzi zachwyt dzięki perfekcyjnej stronie wizualnej, doskonałemu napięciu, niezapomnianym emocjom i warstwie symbolicznej, udowadniającej niezaprzeczalny artyzm twórcy. Fabuła Vertigo Głównym bohaterem filmu Zawrót głowy jest John „Scottie” Ferguson (James Stewart), cierpiący na akrofobię były detektyw. Na prośbę znajomego z dawnych lat, Gavina Elstera (Tom Helmore), Scottie powraca do zawodu, aby śledzić jego żonę. Madeleine Elster (Kim Novak) zachowuje się dość podejrzanie, wydaje się odrealniona i opętana przez ducha zmarłej babki Carlotty. W czasie prowadzonego śledztwa Scottie ulega urokowi kobiety i zakochuje się w niej – równie szybko ją traci. Madeleine popełnia samobójstwo, rzucając się ze szczytu kościelnej wieży. Od tej pory w każdej napotkane...

Kobiety w filmach Hitchcocka

Eva Marie Saint - Północ, północny zachód Blondynki Hitchcocka to bohaterki pełne sprzeczności. Z jednej strony twórcy zarzuca się nadmierne skupienie na brutalności wobec kobiet (prywatnie wykraczającej poza plany filmowe z powodu obsesyjnych praktyk reżysera), a z drugiej - jego heroiny potrafią przełamywać patriarchalne ramy, wyręczają partnerów i sprzeciwiają się systemowi. Tym, co konstytuowało hitchcockowską blondynkę, nie były wyłącznie jasne włosy. Królowe lodu, czyli "chłodne" aktorki Hitchcocka hipnotyzowały eteryczną urodą, ale pod maską niedostępności skrywały pasję, cięty humor, inteligencję, odwagę i fascynującą osobowość. Ich figura w dziełach mistrza suspensu pozostaje niejednoznaczna, a niektórych teoretyków filmu prowadzi do analiz na gruncie feminizmu. Mizoginista czy piewca kinowego feminizmu? Prawdą jest, że bohaterki Hitchcocka zwykle pozostają w centrum przemocy . Mierzą się z napaścią seksualną ("Szantaż") czy makabrycznymi zbrodniami (zaszty...